QR code generator for .NET 4.5+
The QR code generation routines are fully self-contained within this package. They do not call out to external services to generate the images.
To install Pitchfork.QRGenerator, run the following command in the Package Manager Console
PM> Install-Package Pitchfork.QRGenerator
Introduction to ASP.NET Web Programming Using the Razor Syntax (C#)
نوشته Nathanael Jones
همانطور که از عنوان این مقاله پیداست، می خواهیم انواع مسیرها در ASP.Net را معرفی و مکان استفاده آنها را مشخص کنیم. متاسفانه در تکنولوژی Asp.net انواع مختلفی از آدرس دهی و ارجاع وجود دارد که بعضاً این تنوع باعث سردرگم شدن برنامه نویسان می گردد.
این مقاله، جزییات هر یک از انواع path را بررسی نمی نماید و هدف معرفی مختصر هر یک است، که امیدوارم مورد پسند و مورد ارجاع دوستان قرار بگیرد.
انواع مسيرها در ASP.NET
Asp.net در وهله اول با virtual path ارتباط دارد، قسمتي از مسير که بعد از نام هاست و شماره پورت مي آيد. زمانيکه با Asp.net کار مي کنيد، بايد با انواع مختلف URI هايي که در زير بيان مي شود آشنا باشيد، و اينکه چگونه اين مسيرها توسط Asp.net بکار گرفته مي شوند:
• Absolute paths : براي مثال
* Asp.net با اين نوع مسيرها کاري ندارد، اين مسيرها کمترين ابهام را دارند. Browser ها هم کمترين مشکل را براي فهميدن اين آدرسها دارند.
* از اين نوع آدرس دهي فقط براي ارجاع به سايتهاي خارجي استفاده کنيد. هزينه نگهداري آنها بالاست.
• Root-Relative virtual paths : براي مثال
* Asp.net با اين گونه مسيرها هم کاري ندارد. Browser ها هم فقط به ابتداي اين گونه مسيرها نام دامنه سند موجود را اضافه مي نمايند.
* من به هيچ عنوان پيشنهاد نمي کنم از اينگونه آدرس ها در کد برنامه استفاده کنيد- به جای آنها مي توانيد از مسيرهاي application-relative يا relative ها استفاده نماييد.
نکته: اصطلاحاً به اين مسيرها absolute virtual path و domain-relative path هم گفته ميشود.
• Application-relative paths : براي مثال
* Browser ها که از کاراکتر tilde يعني همان ~ سر در نمي آورند، پس احتياج به يک عمليات ترجمه سمت سرور مي باشد. سمت سرور هم علامت ~ معني HttpRuntime.AppDomainAppVirtualPath مي دهد.
* Asp.net هم اين گونه مسيرها را در ويژگيهاي برخي کنترلها client-relative مي داند، اما شما بايد يادتان باشد که runat=”server” بگذاريد.
* اين مسيرها جايي بدرد مي خورند که relative paths ها کارايي نداشته باشند.
• Relative paths : براي مثال
* دو نوع relative paths وجود دارد: server side و client side . اينها از نظر املايي فرقي ندارند، اما server side ها با فايل هاي در برگيرنده شان سمت سرور مرتبط هستند، و client side ها به آدرس بار يا parent markup file ها مرتبط اند.
* Server-side relative paths ها به مسير .master, .ascx, يا محل .aspx ها مرتبط اند. اينها بايد تغيير پايه بدهند به client side relative path وقتيکه متد ResolveClientUrl() فراخواني مي شود. بيشتر کنترل هاي Asp.net اتوماتيک اين کار را براي شما انجام مي دهند. از اين گونه مسيرها زماني بايد استفاده شود که مي خواهيم به يک فايلي که نسبت به فايل فعلي تغيير مکان ندارد آدرس دهيم.
* Client side relative path ها به URL معمولاً آدرس بار وابسته اند. اگر بخواهيم به يک تصوير در صفحه html ارجاع دهيم ، بايد به مسيري آدرس دهيم که به جايي که در آدرس بار آن صفحه نوشته شده ربط داشته باشد. اگر بخواهيم از يک فايل css به چيزي ارجاع دهيم آدرس دهي بايد به جايي که فايل css در آن قرار گرفته مرتبط باشد. مسيرهايي که درفايل هاي جاوااسکريپت بکار مي روند به جايي که فايل جاوا اسکريپت در آن قرار گرفته ربط ندارند. در واقع بايد به سندي که جاوااسکريپت در آن بکار رفته مرتبط باشند.
• Fragment and javascript path : براي مثال
* Asp.net با اينگونه آدرس ها کاري ندارد. Browser ها هم وقتيکه يکي از اين آدرس ها کليک شود انتظار نمي رود که درخواستي را صادر کنند. و فقط در همان سند به قسمت خاصي مي روند.
* Fragment هرگز در درخواست هاي Http ديده نمي شود. اينها فقط به درد مرورگرها مي خورند. و قبل از اينکه چيزي به asp.net ارسال شود اينها حذف مي گردند.
این مشکل با رفتن به منوی Build و کلیک بر روی گزینه Clean prjName حل شد.
Screenfly allows you to view your website on a variety of device screens and resolutions. Enter a URL and click on GO to get started.
لینک زیر را مشاهده کنید:
http://msdn.microsoft.com/en-us/library/xdt4thhy%28v=vs.100%29.aspx
اما این دفعه قضیه فرق کرد تا دیروز دیتا می فرستادم تو اکسل (که همونطور که عرض کردم با ExcelPackage این کار مثل خوردن هلو بود) اما امروز می خواستم عکس هم بفرستم (به همین سادگی ! کی فکر می کنه آخه این کار باعث بشه 4 روز آدم علاف بشه و التماس گوگل و stackoverflow کنه.) بهر حال رسیدم به یه پست جالب تو یه وبلاگ که دیدم این بیچاره هم تمام راههایی که من رفتم و یه بار قبلاً طی کرده و به جواب رسیده خیلی خوشم اومد که چه قشنگ هم همه مراحل را نوشته حالا من دیگه تکرار مکررات نمی کنم خودتون تو این پست ببینید چه مصائبی جلو راهمون هست.
اما راه حل نهایی که می تونه آدم و از شر این گیر و گورها خلاص کنه کتابخونه NPOI بود که می شه از لینک زیر دانلودش کرد تو خودش مثال هم داره.
http://npoi.codeplex.com/documentation
اول از همه عنوان انگلیسی آنچه توضیح داده خواهد شد:
موارد کاربرد:
1- زمانیکه بخواهیم بعد از ساختن کاربر جدید وی را به صفحه لاگین نفرستیم و دسترسی استفاده از برنامه را به او بدهیم.
2- زمانیکه بخواهیم صفحاتی را با نام کاربری از پیش تعیین شده به کاربرانی که لاگین نکرده اند نشان دهیم.
3- زمانیکه در حال برنامه نویسی هستیم و هر بار نمی خواهیم برای تست صفحه از صفحه لاگین بگذریم.
برای این کار کافیست:
1- متد زیر را در کد بنویسیم:
FormsAuthentication.SetAuthCookie("username", true);
با این کار یک کوکی برای username توسط برنامه ساخته می شود.
2- برای اینکه متد Membership.GetUser مقدار درستی برگرداند (null ندهد) کد زیر را به برنامه اضافه می کنیم:
MembershipUser user = Membership.GetUser("username");
GenericIdentity identity = new GenericIdentity(user.UserName);
RolePrincipal principal = new RolePrincipal(identity);
System.Threading.Thread.CurrentPrincipal = principal;
HttpContext.Current.User = principal;
3- redirect کردن کاربر به صفحه دلخواه.
